Historia miecza samurajskiego - Okres Shintô

Spis treści

Okres Shintô Okres Shintô zwany okresem nowego miecza (shintô: 1530-1867) przyniósł kolejne duże zmiany w wyglądzie i przeznaczeniu miecza. Koniec wojny domowej za czasów Ody Nobunogi oraz Toyotomiego Hideyoshiego nadał całkiem nowy charakter mieczom samurajskim. Niegdyś mieżący średnio 120 centymetrów (ok. 4 shaku) daitô (długi miecz) od teraz zacznie mierzyć zaledwie połowe tego czyli 2 shaku (ok. 66cm). Na początku tego okresu sztuka kucia miecza była jeszcze hołdowana i główni kowale rezydowali w okolicach Ôsaka-Kioto (tam się znajdowały ówczesne ośrodki administracyjne i ośrodki władzy). Niestety z biegiem lat tradycja pięciu wspaniałych szkół (Bizen, Mino, Yamashira, Yamato i Sagami) poszły w niepamięć. Jakość produkowanych mieczy spadła drastycznie. Ze wspaniałej broni o wysokiej wartości bojowej miecz samurajski przerodził się w ozdobę noszoną za obi (pas). Jedynym miejscem gdzie jeszcze za czasów shogunatu rodu Tokugawa produkowano dobrej jakości miecze było Edo (dzisiejsze Tokio). Niestety i tam z czasem zapomniano o tradycji. Kuźnie powstawały jak grzyby po deszczu a jakość produkowanej tam broni była zastraszająco niska. Niejednokroć miecze zdobiono wyrytymi na głowni przeróżnymi wzorami. Miecze tamtego okresu nawet trochę nie dorównywały mieczom poprzedniego okresu. Był to początek końca świetności miecza samurajskego. Ostatecznym ciosem dla sztuki wyrobu mieczy był kolejny okres, trwający do dzisiaj Okres Shin-shintô.

...::Do góry::...

Recenzji anime	151
Recenzji mang	9
Recenzji filmów	17
Artykułów	6
Piosenek	26